سلام سلام

همه خوبین؟

منم خوبم

خوب ادامه داستان رو گذاشتم

البته زیاد نیست، فقط سه صفحه اش رو نوشتم، باور کنید سخته، از یه طرف می خوام داستان طولانی بشه، از یه طرف هم می خوام وقتی شما داستان رو می خونین لذت ببرین و چند تا اتفاق رو هم بخونین

که اینجوری با هم جور در نمیاد، چون باید حداقل چند ساعت روش وقت بذارمو کلی فسفر بسوزونم

امیدوارم منو ببخشین

خوب

دانلود یادگار غربت 7

اینم همون برنامه برای خوندن فایل های PDF

قربان همتون

سعی می کنم زودتر بقیه اش رو بذارم

فقط خواهشا حتما ایراد هاشو بهم بگین تا تصحیحش کنم، ممنون

بدرود تا درودی دگر

سلام به همه ی دوستان

+

(این تیکه رو برای روز مادر اضافه کردم)

چون وقت ندارم و امتحان دارم و کنکور دارم و هزار تا بدبختیه دیگه مجبورم داستانی رو که پارسال برای روز مادر نوشته بودم امسال براتون بذارم، خواستین دانلود کنین

دانلود داستان مادر

+

حالتون چطوره؟

چه می کنید با انتخابات؟

خوب بالاخره با کلی سختی و مشقت یادگار غربت 6 رو هم نوشتم

البته داستان رو کلا بازنویسی کردم، اون اشکالاتی که دوستان ذکر کرده بودن برطرف شد

یه تغییراتی هم تو داستان دادم تا داستان معقولتر به نظر برسه

پس هر عزیزی که می خواد داستان رو بخونه باید لطف کنه از اول بخونه، چون اگه از اول نخونه خیلی چیزارو متوجه نمیشه

امروز رفته بودم پیش یکی از بچه ها کار داشتم دیدم تو شهریار چه غوغایی به پا شده

یه ور خیابون موسوی

یه ورشم احمدی نژاد

شهریار یه خیابون ولیعصر داره، سر ولیعصر طرفدارای موسوی بودن، ته ولیعصر هم طرفدارای احمدی نژاد

این دو تا افتاده بودن به جون هم و بهم دیگه می پریدن، بچه ها می گفتن زدن یه مزدا۳ رو داغون کردن

واسه همدیگه آجر پرت می کردن

از همه جالبتر شعاراشون بود

طرفدارای مسوی می گفتن: احمدی کم میاره--ناموس وسط میاره

یه هفته، دو هفته-- محمود حموم نرفته

دولت سیب زمینی- نمی خوایم نمی خوایم

دولت گشت ارشاد--نمی خوایم نمی خوایم

اونور هم طرفدارای احمدی نزاد می گفتن: پرونده ها رو میزه--هی میگه چیزه چیزه

آزادیه اندیشه با چیز و چیز نمیشه

از همین چرت و پرتا

احمدی نژاد که یه دروغگوئه، من اصلا کاری باهاش ندارم، یه احمق به تمام معنا

موسوی هم که والله ما اون موقع نبودیم ببینیم چه گندی زده

ولی اونجور که از برنامه هاش معلومه هیچ فرقی با بقیه نداره، اومده گفته می خوام خونه های عفاف درست کنم، می خوام آزادی بذارم، از این چرت و پرتا که همه می دونیم عملی نمیشه

به هر حال من به هیچکدوم از اینا رای نمیدم، اگرم برم پای صندوق یه ضربدر می زنم تا کسی بجاش چیزی ننویسه

دیگه اگه ناچار بشم به یه نفر رای بدم، به موسوی رای میدم، چون حداقل یخورده قیافه داره

مردم به تریپ و پرستیژش نمی خندن

بعضی ها می گن اونایی که رای نمی دن نباید هیچ توقعی از رئیس جمهور داشته باشن

جوابشون اینه: آخه بنده خدا، دفعه ی قبل که رای دادیم، دردی از دردامون دوا شد؟ رئیس جمهور کاری کرد؟

فقط مارو مسخره ی عالم و آدم کرد

من هیچ توقعی از رئیس جمهور ندارم، چون مطمئنم کاراش هیچ تاثیری تو زندگیم نداره جز اینکه بدبختمون کنه و بیکاری و اعتیاد و فساد رو زیاد کنه

من یکی رو می خوام که بهم ثابت کنه باید رای بدم، هر کی تونست ثابت کنه من لقب ارشمیدس رو از رو خودم بر میدارم

خوب بریم سراغ اصل مطلب:

من یادگار غربت رو به صورت  فایل PDF براتون میذارم که می تونین دانلود کنین

(برای خوندن فایل های PDf نیاز به برنامه ی Adobe Reader دارین، یا می تونین از نرم افزاری که این زیر گذاشتم استفاده کنین)

خواستم بذارم تو ادامه مطلب که بلاگفا ارور داد، شرمنده باید دانلود کنین و بخونین

دانلود یادگار غربت(روش کلیک راست کنین و Save target as رو بزنین)

اینم یه برنامه ی کم حجم که می تونین باهاش فایل های PDF رو بخونین( با حجم 1.5 م.گ)

منتظر نظراتتون در مورد داستان هستم

راستی، اینم یه شعره که در وصف این سی سالی که بر ما گذشته گفتم

خواستین دانلود کنین و بخونین

دانلود شعر 30سال( به دلیل وجود دموکراسی در ایران، این لینک رو حذف کردم)

بدرود تا درودی دگر

سلام به همه ی دوستان

خوبین؟

واقعا شرمنده که اینقدر دیر به دیر آپ می کنم

جاتون خالی رفته بودم مشهد

همه تونم دعا کردم، خیالتون تخت

اصلا یه دعای کلی کردم تا اونی هم که یادم نبود حاجتش برآورده بشه به امید خدا

تو مشهد کلی بیکار بودم و نشستم ادامه داستان رو نوشتم

فکر کنم داستام یخورده بد شده، اگه لطف کنین و ایراداش رو بگین ممنون میشم

قربان همتون

برای خوندن ادامه داستان هم طبق معمول برین تو ادامه مطلب

راستی این جریان مشهد رفتنمم خیلی عجیبه، من آخرین بار پارسال رفتم مشهد، بعد موقع برگشتن رو کردم به حرم و گفتم: آقا من میرم، اما بر می گردم، این جمله رو با غرور گفتم

بعد گذشت تا اینکه چند بار برنامه مشهد رفتن جور شد، اما من پولم جور نمیشد تا با کاروانمون برم مشهد

تا اینکه یه هفته پیش دامادمون گفت: می خوایم بریم مشهد، میای؟

منم گفتم نه نمی تونم، پول جور نیست

گذشت تا اینکه شب قبل از اینکه کاروان راه بیافته من نشستم برای خودم آهنگ گوش کردم و یه شعر نوشتم، خلاصه برای خودم یه سیرو سلوکی کردم و یه راز و نیاز

فرداش کلاس داشتم، عابر بانک مامان و بابام دست من بود، از کلاس که برگشتم مادرم بهم زنگ زد و گفت: میگن اضافه کاری هارو ریختن، برو نگاه کن ببین جریان چیه؟

رفتم دیدم، بعله، یه ۲۲۰ تومن اضافه کار ریختن به حساب، منم زنگ زدم به دامادمونو گفتم: صبر کنین منم میام

دامادمون گفت: ما داریم راه می افتیم، نمیشه

من گفتم من حالیم نیست یه کاریش بکن

گفت باشه و قطع کرد

بعد بهم زنگ زد و گفت بیا فلان جا، یکی از مسافرا دیر کرده معطل اونیم

منم سریع لباسامو جمع کردم و رفتم سر قرار

خلاصه اینکه آقا بخواد بطلبه می طلبه

نوکرتم آقا

اینم اون شعری که گفته بودم

امشب دلم بدجور کرده هوای حرم

                                                            می خوام پر بکشم و به سقاخونت برم

با آب حوضت وضو بگیرم برای نماز

                                                            بلند کنم دستامو تو حرمت برای نیاز

بگم خدایا منو آوردی پیش ضامن آهو

                                                            پس بین کبوتر های حرمش جای من کو؟

می خوام از تو حیاط نگاه کنم به گنبد طلایی

                                                            بگم یا موسی بن جعفر تو یبن الرسول الهی

دلم لک زده برای یه جرعه آب سقا خونه

                                                            برای شنیدن فریاد اسمت از نقاره خونه

پس چرا نمی طلبی تا بیام تو باب الرضا

                                                            بخونم دعای اذن دخول به حرم امام رضا

از دور که گنبد طلاییت رو دیدم، خم بشم

                                                            بگم اسلام العیک و بنده ی بنده هات بشم

برای رسیدن به حرمت دوون بشم

                                                            بی خبر از مردم دنیا، مست ضریحت بشم

کفشامو بدم دست اون مردای مهربون خادمات

                                                            پا برهنه بدوام روی سنگ سرد سالنات

تا برسم جلوی در ورودی ضریحت

                                                             خم بشم ماچ بکنم سنگ زیر پای زائرت

می دونم وقتی چشم می افته به ضریحت

                                                            دوست دارم گریه کنم و بشینم گوشه ی ضریحت

برم بالای سرت آقا جون و نماز بخونم

                                                            دو رکعت نماز شکر، برای زیارتت بخونم

بخونم زیارتنامه برای گرفتن شفا

                                                            بکنم برای چشم به راهای گنبدت دعا

بگم یا امام رضا، تو که منو طلبیدی

                                                            قربون جدت چرا جواب زائراتو نمیدی

خیلی ها الان مشتاق دیدارتن، آقا جون

                                                            منتظر یه اذن برای دیدنتن، آقا جون

پس چرا اذن نمیدی به این بنده کمترینت

                                                            چرا راه نمیدی نوکرتو به بهشت برینت

دلم پر کشیده برای خیابون امام رضا

                                                            وایسم تو خیابون و نگاه کنم به گنبد امام رضا

به اون گنبد طلاییش که می درخشه زیر نور

                                                            آدمو می بره به آسمون، به عرش خدای نور

اما اینا همش برام شده یه آرزو

                                                            نمی تونم برم مشهد برای دیدن او

چون که بار آخر رو کردم به گنبدشو گفتم

                                                            من بازم میام پیشت، اما بدا بهم که با غرور گفتم

این شده که الان دلم هوای حرمشو کرده

                                                            امیدم رو برای دیدن قبرش، کور کرده

چاره ای ندارم جر اینکه بگم به امام رضا

                                                            بچگی کردم، العفو، یا علی ابن موسی الرضا

قربان همتون

بدرود تا درودی دگر

سلام به همه دوستان

خوبین؟

بابا نامردی نیست من هی بیام تو وب بگم شرمنده ببخشید؟

خوب چیکار کنم امتحان داشتم؟ به حول قوه ی الهی هم که همشو بد دادم، یعنی یه چیزی تو مایه های هیتلری(چند مرحله پایینتر از ناپلئونی، میشه همون تکماده خودمون، کاش میشد به جای تک ماده شیش ماده کرد)

خوب همونجور که از عنوان مطلب پیداست ادامه داستان رو نوشتم، می دونم فقط یکی دو نفر منتظر ادامه داستان بودن ولی با این حال بازم بخاطر اون دو سه نفر عزیز ادامه داستان رو نوشتم، الان ساعت ۱۲:۴۹ دقیقست، من از ساعت ۱۱ شب دارم تایپ می کنم، بعد هی پاک می کنم، بعد دوباره تایپ می کنم

خلاصه اینکه به زور نوشتمش، البته وظیفمه که بنویسمش، بازم شرمنده دیر شد

امروز خیلی دلم گرفته بود، از دست این جماعت، تا یکی رو دورو برشون می بینن رفیقای قدیمشون یادشون میره، این مردم نادون که به خلقت خدا هم می خندن و بنده خدا رو مضحکه می کنن، نمی دونم دلیل این خلقت چیه؟

می دونم هیشکی این قسمتو نمی خونه ولی برای آروم شدن خودم گفتم

بدرود تا درودی دگر

ادامه داستان

سلاو دوستان عزییز خوبین؟

واقعا شرمنده ام که اینقدر دیر ادامه داستان رو گذاشتم، آخه اصلا حس نوشتن نداشتم، تا میودم بنویسم جمله هام خراب میشد و رشته داستان از دستم در می رفت( همون رشته کلام خودمون)

خلاصه با کلی زور و زحمت ادامش رو نوشتم، اگه دوست داشتین برین بخونین، ولی هنوز تموم نشده

قربان همتون

بدرود تا درودی دگر

ادامه داستان

سلام دوباره

ادامه داستان رو نوشتم

شرمنده که هي داستان رو تيکه تيکه مي ذارم، از اين کار خيلي بدم مياد، اما چاره چيه؟ وقت ندارم همشو بنويسم

اين داستان يه جورايي با بقيه داستانام فرق داره، مي خوام خيلي طولانيش کنم، بقيه داستانام همشو تو يه ۳ - ۴ صفحه تموم مي کردم اما مي خوام اين يکي رو ۲۰- ۳۰ صفحش کنم

همچين دارم با آب و تاب توضيح مي دم انگار يه رمان نويسم، مثل مودب پور، زهي خيال باطل، حالا خوبه هيشکي داستانامو دوست نداره ها( دارم يه دستي مي زنم)

بالاخره اينکه نوشتم، اگه مي خواين بخونين برين تو ادامه مطلب

 

سلام خوبین؟

چند روز پیش می خواستم یه داستان بنویسم اما وسطاش حسم رفت، الان تا اونجایی رو که نوشتم رو می ذارم، تا بعد بتونم بقیش رو بنویسم، امیدوارم خوشتون بیاد

برید تو ادامه مطلب تا داستان رو بخونین

نظرتون رو بگید تا بتونم سریعتر بقیش رو بنویسم